علت زانو زدن فوتبالیست ها، از مارکوس تورام تا ماریو بالوتلی

به گزارش دیار سلمان، در تاریخ 25 ماه مه، جورج فلوید، مرد 46 ساله آفریقایی- آمریکایی در بازداشت پلیس در مینیاپولیس درگذشت. مرگ وی تا به امروز منجر به اتهام قتل به یکی از افسران درگیر شده است. فلوید غیرمسلح بود و تحت فشار شدید واضحاً هشدار او به افسر پلیس گویای این واقعیت بود که نمی تواند نفس بکشد زیرا با دستان دستبند شده، صورت او به کف خیابان چسبیده بود، زانوی افسر پلیس روی گردن او قرار گرفته و به تنه و گردن فشار وارد می کرد. فیلم ها نشان می دهد که افسر پلیس، دراکس شووین همچنان زانوی خود را بر گردن جورج فلوید نگه داشته و طبق شواهد، بیش از هشت دقیقه این کار را ادامه داده بود. موارد دیگری از مرگ سیاه پوستان در کشورهای مختلف قبل و حتی بعد از فلوید پیش آمده است.

علت زانو زدن فوتبالیست ها، از مارکوس تورام تا ماریو بالوتلی

دادخواهی برای فلوید

هفته های اخیر با توجه به اتفاقات اتفاق افتاده در اعتراض به نژاد پرستی واکنش های مختلفی از جانب ورزشکاران به ویژه فوتبالیست ها چه در زمین بازی یا تمرین و چه در شبکه های اجتماعی مجازی، را به همراه داشته است. در بوندس لیگا (شنبه 17 خرداد 1399- 2020 June 6)، وستون مک کینی، هافبک شال که و تیم ملی ایالات متحده آمریکا پیغام عدالت برای جورج (Justice for George) را روی بازوبند کاپیتانی خود نوشته بود. یک روز بعد، گیدن سانچو و اشرف حکیمی پس از گل های خود در پیروزی بوروسیا دورتموند مقابل پادربورن، هر دو از متن مشابهی در زیر پیراهن خود رونمایی کردند.

مک کنی بعد از بازی گفته بود که داور از وی خواسته شده است تا آن پیغام را بردارد. وی به نشریه Forbes گفت: من دوست داشتم و آن را بر نمی دارم.

قانونی در لیگ وجود دارد که شما نمی توانید اظهارات سیاسی را بیان کنید. اما نظر من این است که اگر واقعاً به این به عنوان یک بیانیه سیاسی نگاه می کنید، نمی دانم چه چیزی را به شما بگویم. لیگ و همه [در فوتبال] همواره درباره نه به نژاد پرستی موعظه می نمایند. بنابراین فکر نمی کردم مسئله ای پیش بیاید. اگر قرار باشد برای ابراز عقیده، ابراز احساسات و ایستادن به احترام آنچه به آن اعتقاد دارم، عواقبی را تحمل کنم، پس این کاری است که من باید انجام دهم.

سانچو در اینستاگرام خود نوشت: اولین هت تریک دوران حرفه ای. لحظه ای تلخ و شیرین شخصی در حالی که امروز چیزهای مهم تری در دنیا رخ می دهد که باید به بپردازیم و به ایجاد تغییر یاری کنیم. باید به عنوان یک واحد گرد هم بیایم و برای عدالت مبارزه کنیم. ما باهم قوی هستیم!

از آنجا که درگذشت جورج فلوید آخرین نمونه تراژیکی است که یک موضوع با ابعاد گسترده تر را به نمایش می گذارد، اقدامات اعتراض آمیز دیگری در هفته اخیر بوندسلیگا وجود داشته است. مارکوس تورام بعد از گلزنی برای بوروسیا مونشن گلادباخ مقابل اتحادیه برلین، روی یک پا زانو زد و سرش به نشانه تعظیم پایین آورد.

قوانین فیفا بازیکنان فوتبال را از نمایش شعارهای سیاسی، مذهبی، شخصی، یا تصاویر و یا تبلیغات غیر از آرم سازنده در طول مسابقات منع نموده است و اتحادیه فوتبال آلمان اعلام نموده است که پرونده های مربوط به حکیمی، مک کنی و سانچو را آنالیز می نماید.

با این حال، فریتز کلر، رئیس اتحادیه فوتبال آلمان، در یک اظهار نظر همدلانه گفت که به آنها افتخار می نماید. جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، همان موقع بیانیه خود را صادر نموده است که در آن آمده است: برای جلوگیری از تردید، در مسابقات فیفا، تظاهرات اخیر بازیکنان در مسابقات بوندس لیگا مستحق تشویق و مجازات نیست.

سانجی بانداری (Sanjay Bhandari) رئیس سازمان ضد نژادپرستیِ Kick it Out (بندازش بیرون!) خواهان مدارا شده و اعتقاد دارد با آغاز لیگ برتر که قرار است اواسط ژوئن از سر گرفته گردد، بازیکنان بیشتری کارهایی مانند کار تورام را دنبال می نمایند. بانداری گفت: من نمی دانم چگونه می توانید مارکوس تورام را محروم کنید. من فکر نمی کنم که او مرتکب اشتباهی شده باشد. او فقط زانو زده است.

نمی دانم شاید اگر بازیکنان بخواهند اعتراض نمایند، تشویقشان کنم. اگر یک گل زدید و زانو بزنید آیا همه می توانند این کار را انجام دهند؟ نه فقط بازیکنان سیاه پوست، بلکه بازیکنان سفید پوست هم، همه.

نژاد پرستی مربوط به بازیکنان سیاه یا طرفداران رنگین پوست نیست. این در خصوص همه ما است، نژادپرستی جامعه را دچار فرسایش می نماید و همه ما از آن آسیب می بینیم. همه باید بخواهند و همبستگی و انزجار خود را نشان دهند.

من می خواهم اعتراض بازیکنان را تشویق کنم، اگر بخواهند این کار را انجام دهند، اما همچنین می خواهم آنها را تشویق کنم تا به گونه ای این کار را انجام دهند که خودشان را در معرض مجازات های غیر ضروری قرار ندهند.

اگر آنها توانستند با زانو زدن این کار را انجام دهند، اگر هر بازیکنی این کار را انجام می داد، این پیغام قدرتمندی خواهد شد. من علاقه مند خواهم بود که بشنوم که مقامات درباره آنچه فکر می نمایند، آیا این امر نقض قوانین خواهد بود. برای من، این [فقط] نشان دادن همبستگی است.

چرا تیم های لیگ برتر زانو می زنند

چندین تیم لیگ برتر قبلاً در جلسات تمرین زانو زده اند اما معین نیست شاهد این باشیم که بازیکنان در بازی ها هم چنین کاری انجام می دهند یا نه. لیورپول، نیوکاسل و چلسی از این ژست برای ابراز حمایت از جنبش زندگی سیاه ها مهم است Black Lives Matter استفاده نموده اند.

در جای دیگر، ماریو بالوتلی از صفحه شخصی خود برای ترویج آگاهی استفاده کرد. مهاجم سابق منچسترسیتی و لیورپول در چند نوبت مورد آزار و اذیت نژادپرستانه قرار گرفته است و حتی به دلیل گزارش یک مورد به داور لیگ 1 فرانسه در اواسط بازی های فصل گذشته، کارت زرد دریافت نموده بود.

فیگور او در ادای احترام به دو عمل اعتراض آمیز علیه ظلم نژادی در تاریخ ورزش، یکی معاصر و دیگری که بیش از نیم قرن پیش روی داد. او مشت خود را بلند نموده و در حال اجرای احترام قدرت سیاه (Black Power salute) که زمانی، جان کارلوس (برنده مدال برنز دو 200 متر المپیک 1968) و تامی اسمیت (برنده مدال طلای دو 200 متر المپیک 1968) در المپیک 1968 مکزیکوسیتی هنگام ایستادن روی سکو به نمایش گذاشتند، به نمادی از مقاومت تبدیل شد. عمل نشستن روی یک زانو که توسط بازیکنان و تیم هایی که در بالا به آنها اشاره شد نیز تقلید شد، امروز منشأ بسیار تازه تری پیدا نموده است.

در فوتبال امریکایی و در حین یک بازی پیش فصل 2016 NFL (لیگ ملی فوتبال امریکایی)، کالین کیپرنیک ستاره تیم سان فرانسیسکو فورتی ناینرز (San Francisco 49ers) در حین پخش سرود ملی که قبل از هر رویداد ورزشی در آمریکا پخش می گردد، نشست در حالی که حاضران می ایستادند. بعدها کیپرنیک آغاز به زانو زدن کرد و اولین بار هم تیمی او، اریک رید به او ملحق شد. کیپرنیک دلیل این اعتراض مسالمت آمیز را اینگونه شرح داد: من نمی خواهم بایستم تا به پرچم کشوری که به مردم سیاه پوست و رنگین پوست ظلم می¬کند، افتخار کنم.

برای من، این عظیم تر از فوتبال است و از طرف من خودخواهی این است که به گونه ای دیگر نگاه کنم. وی گفت: این چیزی نیست که من توسط هر کسی کنترل شوم. من به دنبال تأیید نیستم. من باید برای افراد مظلوم بایستم. … اگر آنها فوتبال را از بین ببرند، با تأییدهای که از من شده است، می دانم که من به خاطر آنچه درست است، ایستادم. دوران حرفه ای کیپرنیک در نتیجه اعتراض های او لطمه خورد. وی از زمان فسخ قرارداد خود با 49ers در سال 2017، بازیکن آزاد بوده است.

زندگی سیاهان مهم است

Black Lives Matter گروه فعالانی است بیشترین ارتباط را با اعتراضات اخیر دارد، مأموریت آنها ریشه کن کردن فزونی سفید و ایجاد قدرت محلی برای مداخله در خشونت های اعمال شده به جوامع سیاهان است. این جنبش در سال 2013 تاسیس شد که جورج زیمرمن پس از شلیک به یک نوجوان (ترایوون مارتین، Trayvon Martin) از اتهام قتل تبرئه شد. با این حال، ژلانی کاب (Jelanni Cobb) نویسنده نیویورکر (newyorker) در صفحات این نشریه گفت: گروه Black Lives Matter تا تابستان بعد، وقتی افسر پلیس به نام دارن ویلسون، مایکل براون را در فرگوسن شلیک کرد و به قتل رساند، به گستردگی عمومی تر نرسیده بود. روزنامه نگاری وسلی لندی، تأثیر قتل مایک براون و متعاقب آن ناآرامی های فرگوسن را در متنی بلند در Guardian به طور خلاصه آورد: جنبش عدالت اجتماعی که از خون ریخته مایک براون به وجود آمد، باعث شد، شهر پس از شهر به اقدامات اعتراضی، توئیت ها و هشتگ هایی زیر پرچم مشکی Black Lives Matter به مقابله با نژاد پرستی بپردازند. تا بلاخره آمریکا مجبور شد اینگونه در نظر بگیرد که همه راهپیمایی در خیابان ها نمی توانند اشتباه باشند.

مارکوس رشفورد، مهاجم منچستریونایتد نیز این داستان را در صفحه اجتماعی خود برجسته نموده است، او در رسانه های اجتماعی نوشت: می دانم که شما بچه ها چند روز از من چیزی نشنیده اید.

رشفورد در اینستاگرام خود نوشت: من سعی کردم آنچه را که در دنیا اتفاق می افتد را پردازش کنم. در زمانی که من از مردم خواسته ام که کنارهم باشند، با هم کار نمایند و متحد شوند، به نظر می رسد که ما بیش از همواره پراکنده شده ایم. مردم آسیب دیده اند و احتیاج به پاسخ دارند. زندگی سیاهان مهم است. فرهنگ سیاه اهمیت دارد. جوامع سیاه مهم است. ما مهم هستیم.

علاوه بر رشفورد و دیگران قربانیان دیگری در زمینه نژاد پرستی وجود دارند که در نهایت متوجه یک پاسخ مشترک از سوی بعضی کاربران شده اید و پیغام آن است این است که بگویند زندگی همه مهم است. آلیسیا گارزا موسس گروه فعالان … گفته است: من می گویم تغییر موضوع زندگی سیاه به تمام زندگی، عملی برای همبستگی نیست. چیزی که هست نمایشی از چگونگی درک نژادپرستی ساختاری در این کشور است. وقتی می گوییم زندگی همه مهم است، البته، ما همه انسان هستیم (همه ما قرمز خونیم) اما واقعیت موضوع این است که بعضی از زندگی انسان ها بیشتر از دیگران ارزش دارند و این یک مشکل است.

--

مترجم: علی پشابادی

منبع: خبرگزاری مهر
انتشار: 22 مرداد 1399 بروزرسانی: 22 مرداد 1399 گردآورنده: salmandiar.ir شناسه مطلب: 1165

به "علت زانو زدن فوتبالیست ها، از مارکوس تورام تا ماریو بالوتلی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "علت زانو زدن فوتبالیست ها، از مارکوس تورام تا ماریو بالوتلی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید